Süryanice etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Süryanice etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Ekim 2013 Pazartesi

Haziran

Arapça’da aynı şekilde kullanılan bu ay ismi, Süryanice’deki Hazaran yani “sıcak” kelimesinden türemiş.  Eski Anadolu takvimlerinde ise Kirez ya da Kiraz deniyor; Kiraz ağaçları bu ayda meyve verdiği için.

Latin kökenli dillerde ise bu ay çoğunlukla Latince’deki Junius kelimesinden geliyor çünkü bu ay kadınlık ve evlilik tanrıçası olan Juno’ya adanmış. Juno’nun adı ise; evin küçük kızı olduğu için, yine Latince’de “küçük” anlamına gelen “junior” kelimesinden geliyor.  Bu aya Farsça’da da Juan ismi verilmiş.

Nisan

Arapça’da da Nisan olarak geçen bu kelime; Sümerce Nissanu, Akadca Nisannus, Süryanice’de Nisanna kelimesinden günümüze kadar gelmiş ve “hasat, yeni mahsül” anlamına geliyor.

Anadolu’da kullanılan eski takvimlerde ise April, Abrıl yada Abrul olarak kullanıldığı görülüyor. Aynı aya Farsça’da da Avril adı veriliyor. Tüm bu keliemeler, Latin dillerine de kaynaklık eden Latince’deki Aprilis kelimesi ile aynı kökten. Eski Roma’da bu ay Tanrıça Venüs’e ve Yunan Tanrısı Aphrodite’e adanmış, bu aya ise Aphrodite’in kısaltılmışı olan Apru ismi verilmiş. Bu aya verimlilik, doğurganlık tanrıçası Apru’nun isminin verilmesinin sebebi ise, bu ayda toprağın da en verimli ve doğurgan döneminde olması.

Şubat

Şubat, Süryanice’deki “Şabot” kelimesinden geliyor.  Şabot, Süryanilerin kullandığı takvimlerde de yılın ikinci ayına verilen isim. Bu ay için, Arapça’da Şubat ve İbranice’de de Şebat kelimeleri kullanılıyor ve bu dillere de Süryanice’den geçiş yaptığı düşünülüyor.

Eski Türkçe’de Şubat ayına “Güdük” deniyor. Eski Anadolu takvimlerinde ise “Küçük”.  Tahmin edebileceğimiz gibi bu kullanım sebebi, bu ayın diğer aylardan daha kısa olması.

Latin kökenli dillerde kullanılan ay ismi ise Latince’deki “Februarius” yani “Arınma” sözcüğünden geliyor. Çünkü Eski Roma’da yılın bu döneminde toplu günah çıkarmalar yapılarak temiz sayfalar açılıyormuş.